Aνασκόπηση σε παλαιότερα playoffs

Γράφει ο Σωτήρης Πιέρρος

Αγαπητέ αναγνώστη,

 

Εσύ, που πρωτογνώρισες το ΝΒΑ σε εποχές που “ήσουν” είτε Lakers, είτε Celtics. Εσύ, που μεγάλωσες με τον Jordan να σαρώνει τα πάντα στο πέρασμα του. Εσύ που φύλαγες το χαρτζιλίκι σου για να αγοράσεις κάθε Τρίτη το Τρίποντο και μάθαινες τα αποτελέσματα των αγώνων με διήμερη καθυστέρηση από τις εφημερίδες -και αργότερα από τις ειδήσεις του CNN. Αποκλείεται να μην έχεις προσέξει το παράδοξο των ημερών. Αποκλείεται να μην έχεις αισθανθεί ελαφρώς παράξενα βλέποντας τους Hawks, τους Cavaliers και τους Warriors να έχουν φτάσει στους περιφερειακούς τελικούς.

 

Πίσω στα τέλη της δεκαετίας του ’80 και στις αρχές των 90s, οι Hawks ήταν η κλασική “καλή” ομάδα που περισσότερο συμπλήρωνε τα Playoffs, παρά είχε βλέψεις τίτλου. Ήταν η ομάδα των 41-47 νικών, του Dominique Wilkins, του Kevin Willis και του Stacey Augmon. Ήταν η ομάδα που εύκολα συμπαθούσες (λόγω του εντυπωσιακού outfit και των highlights που γεννούσε διαρκώς ο ‘Nique), δύσκολα όμως υποστήριζες, καθώς ναι μεν έβρισκε τρόπο να φτάνει σχεδόν κάθε χρόνο στα Playoffs, ωστόσο σταματούσε πάντα στον 1ο ή στον 2ο γύρο. Από το 1970 είχε να φτάσει στους τελικούς της Ανατολής η Atlanta.

 

Μία ανάλογη περίπτωση εκείνη την εποχή ήταν και το Cleveland. Επί ημερών Lenny Wilkens και Mike Fratello οι Cavaliers (με τις χαρακτηριστικές κυανέρυθρες εμφανίσεις και το “Cavs” στο στήθος, με το δίχτυ και τη μπάλα πάνω από το “v”) προέβαλλαν τότε ως η ανερχόμενη δύναμη στην Ανατολή. Ταλέντο είχαν άφθονο (Daugherty, Nance, Price) και κάθε χρόνο βρίσκονταν στα Playoffs. Κάθε χρόνο όμως αποκλείονταν νωρίς νωρίς. Κάτι που ήταν μάλλον αναπόφευκτο εκείνη την εποχή από τη στιγμή που είχαν την ατυχία να πέσουν στα χρόνια της παντοκρατορίας των Bulls. Την ομάδα που τους απέκλεισε πέντε φορές εκείνα τα χρόνια στα Playoffs.

 

Το Golden State, από την άλλη, δεν είχε πολλά κοινά με τους Cavaliers και τους Hawks. Δεν έδειχνε την ίδια συνέπεια και δεν είχε την ίδια δυναμική. Ήταν όμως μία από τις πιο συναρπαστικές, τις πιο διασκεδαστικές ομάδες εκείνης της χρονικής περιόδου. Είτε στα χρόνια των “Run TMC” (Tim Hardaway, Mitch Richmond, Chris Mullin), είτε σε αυτά που ακολούθησαν (με Sprewell, Webber, Owens), ήταν σχεδόν αδύνατον να μην συμπαθήσεις τους Warriors. Ήταν η ομάδα του θεάματος, των υψηλών σκορ, που όσο ταλέντο κι αν είχε, ποτέ δεν μπόρεσε να κάνει μερικά βήματα παραπάνω. Ποτέ δεν πλησίασε καν τους τελικούς της Δύσης, όπου έφτασε για τελευταία φορά το 1976.

 

Ανοι Clippers καταφέρουν κι αυτοί να υπερκεράσουν το ψυχολογικό βουνό που ορθώνεται μπροστά τους μετά την κατάρρευση του 6ου αγώνα με το Houston, τότε τα φετινά Playoffs θα αποτελούν (χωρίς παρεξήγηση) τη… δικαίωση του κάθε πικραμένου.

 

Τα φετινά Playoffs είναι αλλόκοτα, διαφορετικά. Χωρίς καμία από τις παραδοσιακά “μεγάλες” ομάδες ή αυτές που έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε τέτοια εποχή να στέκουν ακόμα όρθιες στην postseason. Με φρέσκες ομάδες, που δεν έχουν μάθει να πρωταγωνιστούν και να διεκδικούν τίτλους, αλλά συνήθιζαν να παίζουν ρόλο κομπάρσου στο πρωτάθλημα επί δεκαετίες. Και όχι, δεν μας χαλάει καθόλου.

 

Από τις πέντε ομάδες που έχουν απομείνει στα Playoffs, η τελευταία που κατέκτησε τίτλο ήταν οι Houston Rockets (το 1994 και το 1995). Αν τεθούν κι αυτοί νοκ άουτ στον αυριανό αγώνα με τους Clippers, τότε η πιο πρόσφατη πρωταθλήτρια από τις τέσσερις φιναλίστ των περιφερειακών τελικών θα είναι οι Warriors (1976). Η Atlanta έχει κατακτήσει κι αυτή τίτλο, συνέβη όμως το μακρινό 1958. Για τους Clippers, δε θα διαβάσατε και πιο πάνω ότι δεν έχουν φτάσει καν στους τελικούς της περιφέρειας τους, πόσο μάλλον μέχρι τον τίτλο.

 

Πηγή : Sport24

Leave a Reply