Η πορεια του πιο βελτιωμενου παιχτη της σεζον στο ΝΒΑ εως σημερα

 

Γράφει ο Σωτήρης Πιέρρος,

ΝΒΑ είναι πρόσωπα και ιστορίες. Έτσι είναι. Πάντα έτσι ήταν. Και έτσι θα ‘ναι. Κοιτώντας κλεφτά πάνω από τον ώμο στη σεζόν που οδεύει προς το τέλος της θα μπορούσες να διακρίνεις το “παραμύθι” του Steve Kerr των Splash-Brothers και συνολικά των Warriors, το ονειρικό ντεμπούτο του coach Bud στην Atlanta, το νέο επεισόδιο στην Kobe-άδα, τον LeBron που επέστρεψε μαζί με τα ταλέντα του στο Cleveland, τους αγέραστους Spurs, το “guess-who’s-back” του Paul Pierce στην post-season. Τόσα πρόσωπα, τόσες ιστορίες. Ανάμεσα σ’ αυτές και εκείνη του Jimmy Butler: ο πιο βελτιωμένος παίχτης στο ΝΒΑ, ο ρολίστας που έγινε ηγέτης και εν δυνάμει “king slayer” (βλέπε LeBron) για να τεθεί το θέμα στους όρους του “Game of Thrones”. Έχει την ευκαιρία στα χέρια του. Θα είναι μια ακόμη ιστορία της “μαγικής” σεζόν 2014-15 ή θα το πάει ως το τέρμα και θα μας υποχρεώσει την συνείδηση μας να αναφωνήσει: “φέτος ήταν η χρονιά του Jimmy Butler”;

 

Πρώτα έκανε το βήμα μπροστά: 20 πόντοι, 5.8 ριμπάουντ, 3.3 ασίστ και 1.8 κλεψίματα σουτάροντας με 46% εντός πεδιάς, βελτιώνοντας τον μέσο όρο σκοραρίσματος του κατά 7 πόντους. Στη συνέχεια κατόρθωσε να γίνει ο άνθρωπος-κλειδί για μια ομάδα που πέρασε πολλά, τους Chicago Bulls. Οι “Ταύροι” πέρασαν από σαράντα κύματα τη φετινή σεζον. Ο προπονητής αμφισβητήθηκε, ο Derrick Rose μια έπαιζε και δύο δεν έπαιζε και γενικότερα το καρδιογράφημα τους είχε τεράστια πάνω-κάτω. Μετά ήρθε η παρθενική συμμετοχή στο All-Star Game και η παράλληλη άρνηση του να υπογράψει επέκταση συμβολαίου μετά το τέλος αυτού που είχε υπογράψει ως rookie πριν από 4 χρόνια. Μια κίνηση που έδειξε ότι πιστεύει στον εαυτό του και είναι έτοιμος να διεκδικήσει πολλά περισσότερα την επόμενη σεζόν. Είτε στο Chicago, είτε κάπου αλλού. Το βραβείο του “Πιο Βελτιωμένου Παίκτη” ήταν το κερασάκι στην τούρτα. Ως τώρα, γιατί η χρονιά δεν έχει τελειώσει. Ο Butler κοιτώντας μπροστά βλέπει μόνο τον LeBron.

Ο Butler καταξιώθηκε ως αμυντικός εξολοθρευτής. Από την πρώτη ημέρα που πάτησε το πόδι του στο ΝΒΑ μάρκαρε τους καλύτερους περιφερειακούς σκόρερ του πρωταθλήματος. Πέρσι μάλιστα για να είναι πιο αποτελεσματικός προσπάθησε να βάλει όγκο, επιλογή που αποδείχτηκε λανθασμένη. Δεν ήταν το “μέγεθος” αυτό που θα του επέτρεπε να σταματήσει παίκτες όπως ο LeBron James, o Carmelo Anthony και ο Joe Johnson. Και έτσι φέτος κατάφερε να παρουσιαστεί φανερά βελτιωμένος, κάτι που είδαμε με το… καλημέρα στη σειρά των ημιτελικών της Ανατολής, όπου κράτησε τον “King” σε ρηχά νερά. Μπορεί ο άσος των Cavs να πήρε την εκδίκηση του στο ματς Νο2, ωστόσο, οι “Ταύροι” κατάφεραν να στείλουν το μήνυμα τους, να σπάσουν το πλεονέκτημα έδρας και να ετοιμάζονται για την υπέρβαση που τους περιμένει στη γωνιά εδώ σταθερά τα τελευταία χρόνια επί εποχής Tom Thibodeau.

Λένε ότι το timing και εκ των ουκ άνευ σε ότι έχει να κάνει με την επιτυχία. Παίζει τον σημαντικότερο ρόλο. Θέλετε κι απόδειξη; Ο Butler βρήκε χώρο στην περιφέρεια μετά τον τραυματισμό του Derrick Rose. Μπορεί να μην παίζουν στην ίδια θέση, αλλά οι μπάλες που προοριζόντουσαν για τον “DRose” κατέληγαν σε πολλά παιχνίδια στα δικά του χέρια. Το σημαντικότερο, όμως, είναι ότι βρέθηκε στην κατάλληλη ομάδα και στον κατάλληλο προπονητή. Ο αμυντικογενής Tom Thibodeau εμπιστεύτηκε έναν αμυντικογενή παίκτη, ο οποίος κατόρθωσε να εξελίξει το παιχνίδι του και να γίνει πρωταγωνιστής. Τόσο “πίσω”, όσο και “μπροστά”.

Για να γίνει βέβαια αυτό ο Butler πέρασε το πιο δύσκολο (και αναζωογονητικό) καλοκαίρι της ζωής του. Ακολουθώντας μια ακραία για την εποχή μας μέθοδο: όχι τηλεόραση, όχι ίντερνετ. Κι όμως, το μυστικό της επιτυχίας του ήταν ότι έκοψε το σερφάρισμα στο ίντερνετ. Το καλοκαίρι ο Butler και οι φίλοι του αποφάσισαν να νοικιάσουν ένα σπίτι για να κάνουν τις διακοπές τους στο Texas. Φρόντισαν να μην το εξοπλίσουν με καλωδιακή τηλεόραση ή wifi και έτσι το μόνο που μπορούσαν να κάνουν όλη μέρα ήταν να προπονούνται. “Καθόμασταν στον καναπέ, κοιταζόμασταν και ξαφνικά μέσα σε λίγα λεπτά είχαμε πάει στο γήπεδο για σουτ και μονά”.

 

Η ρουτίνα του περιελάμβανε πρωινό ξύπνημα, τρέξιμο, βάρη και πολλή προπόνηση. Δούλεψε πάνω στο ενδιάμεσο σουτ, στο τρίποντο, στον χειρισμό της μπάλας και στις κινήσεις στο post. Προσπάθησε να βελτιώσει τις αδυναμίες του, κάτι που βγήκε στη συνέχεια στο παρκέ. Πρόπερσι αποφάσισε να βάλει όγκο στο κορμί του, φέτος προσπάθησε να βάλει ποιότητα. Έτσι από αμυντικό όπλο, έγινε και επιθετικό. Με την αμυντική προσήλωση να παραμένει στο υψηλότερο επίπεδο. Έστω κι αν ο ίδιος ακολουθεί τον δικό του τρόπο. Οι περισσότεροι παίκτες βασίζονται αποκλειστικά στο scouting για να αντιμετωπίσουν έναν επικίνδυνο αντίπαλο. Μελετούν τα στατιστικά και τις οδηγίες των προπονητών. Πάει αριστερά. Σουτάρει καλά μετά από δεξιά ντρίμπλα. Όχι όμως ο Butler. Εκείνος προτιμάει να βλέπει βίντεο και να αποφασίζει απλά να παίξει την άμυνα του.

 

“Δεν με νοιάζει αν ο άλλος δεν είναι σουτέρ. Μου λένε μην τον παίζεις σαν να είναι σουτέρ και ξαφνικά αυτός βάζει ένα τρίποντο. Δεν μπορώ να το αντέξω αυτό. Θα τον παίξω όσο καλύτερα μπορώ. Όποιος κι αν είναι” αναφέρει η δική του αμυντική κοσμοθεωρία. Με τη διαφορά ότι μπορεί να τα καταφέρει, χάρις στην ανεξάντλητη ενέργεια που βγάζει στο παρκέ. Αυτή που του έλειψε στο ματς Νο2 απέναντι στους Cavs, όταν είπε “δεν ήταν ότι ο LeBron ήταν πιο επιθετικός, αλλά ότι εγώ δεν ήμουν αρκετά επιθετικός στην άμυνα μου”.

Τα λεφτά (λέγε με maximum συμβόλαιο) μπορούν να περιμένουν. Ο Butler έπαιξε τη ζαριά (και προς το παρών δικαιώνεται). Δεν θέλησε να καθίσει στο τραπέζι με τους ανθρώπους του Chicago από τώρα. Θα περιμένει το καλοκαίρι. Ο ίδιος άλλωστε έχει καταστήσει σαφές ότι δεν είναι αυτά το πρώτο του μέλημα. “Έζησε όλη μου τη ζωή χωρίς χρήματα, οπότε δεν με απασχολούν” ήταν τα λόγια του, θυμίζοντας την εκπληκτική ιστορία ενός 13χρονου που τον έδιωξε η μάνα του από το σπίτι (!) και μεγάλωσε φιλοξενούμενος σε φίλους. Από ‘δω και από ‘κει δηλαδή.

 

Οπότε το συμβόλαιο μένει στην άκρη. Προέχουν τα Playοffs. Για να περάσουν φάση, πίστα και επίπεδο, ωστόσο, οι Bulls θα πρέπει να ξεπεράσουν το εμπόδιο του πολυδιαφημισμένου Cleveland. Με άλλα λόγια ο Butler πρέπει να νικήσει στις δύο πλευρές του παρκέ τον LeBron James. Αυτή είναι η πραγματική του πρόκληση. Αυτό είναι το λαμπρότερο παράσημο που θα πρέπει να προσθέσει στην εκπληκτική του φετινή σεζόν. Αυτή είναι η πραγματική πρόκληση. Από αυτό θα κριθεί αν αυτή ήταν μια από τις ωραίες ιστορίες που μας επιφυλάσσει το ΝΒΑ, ή αν το 2015 θα μείνει στην ιστορία ως η “χρονιά του Jimmy Butler”.

Πηγή : Sportday

Author: Enimerosi

Share This Post On

Leave a Reply